an Zamoyski, podkanclerzy wielki koronny, dnia 1 VII 1578 roku, zawarł kontrakt z architektem włoskim Bernardem Morandem na budowę pałacu w Skokówce.
ernardo Morando przybył do Polski około 1570 roku jako architekt już wykształcony. Przed zaangażowaniem go przez Jana Zamoyskiego pracował w Warszawie, między innymi przy rozbudowie Zamku Królewskiego. Bernardo Morando od 1578 roku aż do śmierci w 1600 roku pracował na terenie Zamościa.
roku 1979 rozpoczęto budowę pałacu naprzeciw Skokówki oraz zaprojektowanie przez Moranda miasta połączonego z rezydencją. Rozmieszczenie przyszłego Przedmieścia Lwowskiego i werbunek pierwszych osadników.
kt lokacyjny miasta Zamościa, w którym Stefan Batory potwierdza dokument Jana Zamoyskiego z dnia 10 kwietnia 1580 roku ( miejsce depozytu - Muzeum Okręgowe w Zamościu )
1580 roku, 3 kwietnia Jan Zamoyski, kanclerz wielki koronny, wydał akt lokacji miasta zwanego Nowym Zamościem (w odróżnieniu od Starego Zamościa - pobliskiej osady należącej do drugiej linii rodu). Struktura organizacyjna miasta wzorowana była na Lwowie i oparta na prawie magdeburskim. Tereny pod miasto wyznaczono w miejscu gdzie dotychczas nie istniało żadne osiedle.
12 czerwca - król Stefan Batory potwierdził akt lokacji Zamościa, nadał miastu herb, zezwolił na zakładanie cechów oraz wyznaczył 3 roczne jarmarki odbywające się 25 stycznia, na przełomie czerwca i lipca oraz rozpoczynający się 7 października. Wyznaczono także targi tygodniowe. Ustanowiono prawo składu i zwolniono mieszczan zamojskich na 25 lat od podatków, czynszów, opłat i danin.
latach 1580-1590 Zamość staje się wielkim placem budowy: ukończenie rozmierzania miasta i przedmieść, budowa pałacu, arsenału, domów miejskich, drewnianego kościoła Św. Krzyża na Lwowskim Przedmieściu, rozpoczęcie prac ziemnych przy fortyfikacjach.
ieści o tak znacznych przywilejach, swobodach i korzyściach jakie zapewniano osadnikom spowodowały napływ nowych osadników. Początkowo przywilej lokacyjny przewidywał osiedlanie się w Zamościu tylko katolików. To powodowało, że mimo licznych swobód osiedlanie się ludności nie przybierało takich rozmiarów o jakich marzył Zamoyski. Dlatego też dokumentem z 30 kwietnia z 1585 roku Jan Zamoyski zezwala na osiedlanie się Ormian. Kolejne dokumenty z 26 lutego 1588 roku i 10 stycznia 1589 roku zezwalają na osiedlanie się Żydów sefardyjskich i Greków. Żydzi sefardyjscy otrzymali przywilej na osiedlanie się przy ulicy Szewskiej i na wybudowanie bożnicy.
roku 1589 Zamość stał się stolicą państwa - Ordynacji Zamojskiej założonej przez Jana Zamoyskiego i zatwierdzonej przez Sejm Rzeczypospolitej. Ormianie otrzymali przywilej zorganizowania samodzielnej gminy. Grecy uzyskali przywilej na osiedlanie się w Zamościu w dzielnicy południowo-wschodniej i na wybudowanie cerkwi.
