owstanie w 1385 roku monarchii jagiellońskiej zlikwidowało peryferyjne położenie Rusi Czerwonej stwarzając pomyślne warunki do rozwoju i osadnictwa. Na obszary zaczęła napływać szlachta z Małopolski, Wielkopolski i Mazowsza w nadziei szybkiego i łatwego wzbogacenia. Jednym z tych szlachciców był Tomasz z Łazina. W 1443 roku nabył od Andrzeja Piwo z Opolska na pograniczu ziemi chełmskiej i województwa bełskiego dwie wsie: Wierzbę i Zamość. Tomasz przeniósł się i osiadł w Zamościu. Później, po założeniu Zamościa wieś ta została nazwana Starym Zamościem.
omasz z Łazina miał dwóch synów: Floriana i Macieja. Florian został wójtem w Chomęciskach, Krasnem i Piaskach. Zajmował się gospodarką i wychowywaniem dzieci. Maciej natomiast poświęcił się karierze wojskowej.Dosłużył się stopnia rotmistrza. Przez jakiś czas służył w wojsku króla węgierskiego, a po powrocie do Polski brał udział w walkach z Tatarami. Zarówno Florian jak i Maciej nie używali nazwiska Łazińskich, lecz pisywali się Zamoyskimi.
ieś Zamość odziedziczyli synowie Floriana: Mikołaj (1472-1532) i Feliks (?-1535). Mikołaj poświęcił się stanowi duchownemu. Był między innymi sekretarzem królewskim, referendarzem dworu królewskiego, kanonikiem krakowskim, scholastykiem łęczyckim, proboszczem gorajskim i wojnickim. W rodzinach szlacheckich bardzo często przeznaczano jednego z synów do stanu duchownego, licząc na kumulowanie w przyszłości dochodów własnych i kościelnych. Wówczas powszechne było uprawianie przez duchowieństwo materialne i pieniężne wspieranie rodziny.
ikołaj Zamoyski należał do protegowanych królowej Bony. Przyjaźnił się z ludźmi z obozu prymasa Jana Łaskiego - z Tęczyńskim i z Janem Tarnowskim. Był człowiekiem zdolnym i wykształconym. Był redaktorem prawa procesowego, "formuła processus", wprowadzającego apelację do polskiego przewodu sądowego.
ariera Mikołaja nie pozostawała bez wpływu na pozycję ekonomiczną i polityczną jego brata, Feliksa. W 1527 roku Mikołaj podarował bratu wieś Kulików, którą ten w 1533 roku sprzedał za 1000 zł Stanisławowi Kamicie, dziedzicowi Szczebrzeszyna. Feliks brał czynny udział w życiu szlachty. Zjednał sobie zaufanie i zdobył popularność, pistując kolejne urzędy ziemskie: wojskiego bełskiego, łowczego chełmskiego, wojskiego chełmskiego, poborcy bełskiego i chełmskiego, podkomorzego chełmskiego. Gospodarni i zapobiegliwi bracia powiększali swe majętności. W 1517 roku nabyli od Jana Ostrowskiego wieś Skokówkę z zamkiem.
eniks Zamoyski miał trzech synów: Mikołaja, Floriana (?-1591) i Stanisława (1519-1572). Mikołaj zmarł w młodym wieku. Florian od 1582 roku piastował urząd chorążego chełmskiego. Stanisław odziedziczył majątek po ojcu Feliksie. Składały się nań: Skokówka z zamkiem, wieś Zdanów, Kalinowice, połowa wsi Pniowa, Tworyczów i Łętownia. Pisał się, podobnie jak ojciec, "panem na Skokówce".
tanisław Zamoyski, jak większość szlachty chełmskiej tamtego okresu stał się gorliwym wyznawcą kalwinizmu. Kościół we wsi Zamość zamienił na zbór kalwiński, w kalwinizmie wychowywał także swoje dzieci.
tanisław Zamoyski był jednak przede wszystkim żołnierzem. Odznaczył się w licznych walkach z Moskwą, Tatarami i Wołoszą. Król Zygmunt August, doceniając jego zasługi i zdolności, obdarzył go starostwem bełskim i zamechskim, mianował hetmanem nadwornym, wyniósł wreszcie do godności senatorskiej. Tak więc Stanisław, poprzez służbę wojskową stał się jednym z ważniejszych dostojników w państwie.
żeniony z Anną Herburtówną, córką Jana z Fulszyna, maił z nią dwóch synów: Feliksa, który zmarł mając 19 lat, Jana oraz dwie córki - Zofię, zmarłą w dzieciństwie i Annę, która wyszła za mąż za Łukasza Oleśnieckiego. Z drugiego małżeństwa z Anną Orzechowską herbu Rogala pozostały przy życiu jedynie dwie córki - Elżbieta i Zofia. Elżbieta wyszła za mąż za wojewodę bełskiego Stanisława Włodka, a Zofia za podczaszego koronnego Łukasza Działyńskiego.
